Wij zijn gelukkig


Wij zijn gelukkig omdat we genoeg te eten hebben, omdat we genoeg te drinken hebben. We hebben warmte in ons huis, onze auto doet het prima op benzine of diesel en zal ons overal waar we maar willen heen brengen. We kunnen naar de winkel en voor onszelf een nieuwe jas, telefoon of huisdier kopen. Een paar keer per jaar gaan we op vakantie, even ons thuis ontvluchten, en nee, niet omdat het thuis slecht is. Even ontspannen en thuis vergeten op een vreemde plek. Op mindere momenten vinden we onszelf zielig en gaan we een keer uiteten of een dagje weg. Door middel van geld kunnen we dingen en of diensten kopen om onszelf weer gelukkig te voelen. Afgezien van de mindere momenten, zal nagenoeg iedereen die dit leest van welvaart en een hoge mate van geluk genieten. Om er voor te zorgen dat ons geluk niet opraakt, is het aanbod van goederen en diensten zo groot, dat het voor ongeluk kan gaan zorgen. Onze kleren moeten ergens gemaakt worden, ons vlees moet ergens gegroeid worden, het gas om onze huizen te verwarmen moet ergens vandaag komen. Wij die genieten van het eindproduct, zul je niet snel horen klagen, ondanks we ons er toch bewust van zijn. Vele negatieve gevolgen van het feit dat wij o zo gelukkig zijn. Huizen die kapot trillen, lucht die niet meer in te ademen is, onmenselijke omstandigheden voor degenen die onze kleding in elkaar naaien, mega grote stallen en een onvoorstelbaar slecht leven voor ons lekkere stukje vlees. Mensen, wij staan dit toe, wij willen veel vlees, veel kleding, veel vakantie, veel eten, veel benzine en het allerbelangrijkst, zo goedkoop mogelijk. Bedrijven, zijn er om handel te drijven. Zolang wij om zoveel mogelijk en zo goedkoop mogelijk blijven schreeuwen, blijven zij dit aanbieden. Zoek de schuld bij onszelf, als wij meer om kwaliteit gaan geven dan om quantiteit, dwingen we hen om te veranderen want immers, wat wij niet kopen, zullen zij niet aanbieden. Moeten we het echt zo ver laten komen, dat ondanks wij goed weten wat de gevolgen zijn, zelf de beslissing niet kunnen nemen om voor verandering te zorgen. Moeten wij eerst horen van een overheid of bedrijf, dat het niet meer humaan is hoe er zaken gedaan wordt en wij gedwongen worden voor een ander product of andere werkwijze te kiezen? Dit doet mij denken aan de peuterspeelzaal. Altijd de grens opzoeken is ook wat kleine kinderen of labiele mensen doen. Betekent dit dat wij allemaal eigenlijk heel erg hypocriet zijn? Wij weten immers wat ons geluk voor gevolgen heeft voor het of degene die voor ons geluk zorgen. Is het niet tijd, dat we eens actie ondernemen als mens en zelf een richting kiezen zonder dat we gedwongen worden? We kunnen toch vele dingen missen, vele dingen zijn niet noodzakelijk. Het is niet de bedoeling dat we als hippies gaan leven, onze schoenen weggooien, ons niet meer douchen en ons eten in de bossen gaan vangen. Beetje bij beetje kunnen we proberen een beetje te missen. Zolang wij allemaal een verplichting voor willen zijn, zullen we zelf stapjes in de juiste richting moeten gaan zetten.